ترمیم موی سر

هر آدمی روی پوست سرش به طور میانگین 100 تا 150 هزار تار مو دارد. هر مو دارای یک پیاز زنده به همراه یک سری خرت و پرت دیگر مثل غده چربی و عضله و ... است که زیر پوست قایم شده و به آن می‌گویند فولیکول؛ یک تنه از جنس بافت مرده هم دارد که از پوست بیرون زده است. سلول‌های پیاز مو به سرعت تقسیم می‌شوند و به سمت بالا مهاجرت می‌کنند تا به این ترتیب مو بلند و بلندتر ‌شود.
زندگی مو مثل خود آدمیزاد از سه مرحله کودکی (رشد)، بزرگسالی (بازگشت) و پیری (استراحت) تشکیل شده؛ منتها با این تفاوت که موها بیشتر عمرشان را در دوره کودکی طی مي‌کنند.
اکثر فولیکول‌های مو در پوست سر (تقریباً 90 درصدشان) در حال رشد یا اصطلاحاً در مرحله آناژن هستند که تقریباً 1000 روز طول می‌کشد و معمولاً در زنان طولانی‌تر از مردان است. مرحله بعدی یا کاتاژن همان مرحله بازگشت است که در آنِ واحد، کمتر از یک درصد فولیکول‌های مو در این مرحله قرار دارند. این مرحله بسیار کوتاه است (کمتر از 2 هفته) و تا چشم به هم بگذارید تمام می‌شود و موها می‌روند توی فاز استراحت که تقریباً 3 تا 4 ماه طول می‌کشد و طی آن مو هیچ فعالیت، رشد یا بخار دیگری از خودش نشان نمی‌دهد. به طور متوسط 5 تا 10 درصد باقی‌مانده فولیکول‌های مو در مرحله استراحت یا اصطلاحاً تلوژن قرار دارند. در پایان مرحله تلوژن مو می‌ریزد ولی چون پیاز آن وجود دارد دوباره از اول در خواهد آمد.
در نتیجه پیر شدن و مرگ‌ موها، در هر روز تا 100 عدد تار مو می‌ریزد که کاملاً طبیعی است اما اگر این ریزش به بیشتر از صد تا برسد، کم‌کم سرعت ریزش موها از درآمدنشان بیشتر می‌شود و فرد توی سراشیبی طاسی می‌افتد.

ترمیم مو

پس از همین حالا اگر توانستید حساب تک‌تک موهایی را که این طرف و آن طرف می‌ریزید داشته باشید تا ببینید تعدادشان طبیعی است یا نه. از آن‌جا که دانشمندان هم مثل شما خیلی حوصله‌ اضافی نداشته‌اند، راه ساده‌تری برای بررسی این مسأله پیدا کرده‌اند که یک تست ساده معروف به تست کشیدن مو (pulling) است. برای این تست باید شانه دندانه‌درشت یا اصلاً انگشت‌هایتان را لابلای موهایتان ببرید و به آهستگی موها را بکشید (باید حداقل یک دسته 20 تایی از موهایتان را گرفته باشید). اگر با این کار بیشتر از 5 عدد تار مو کنده شد، یعنی ریزش موهایتان بیشتر از حد طبیعی است.

زمانی که فاصله بین موهای موجود به حدی زیاد شده باشد(حدود 2 میلیمتر) که کم پشتی ان به وضوح کف سر را مشخص کرده باشد قابلیت ترميم مو  وجود دارد .
در حال حاضر عقید بر این است که کاشت مو هرچه زود تر انجام شود ، تا چهره شخص دچار دگرگونی و پیری ناشی از ریزش مو نشود و جوانی چهره باقی بماند.

علت‌های متفاوتی برای ریزش مو وجود دارد. طاسی با الگوی مردانه یا به زبان پزشکی، آلوپسی آندروژنتیک (AGA)، شایع‌ترین علت ریزش مو در هر دو جنس است. طاسی با الگوی مردانه شتری است که در نهایت دم در خانه 60 تا 80 درصد از مردان می‌خوابد. البته در تقریباً 20 درصد از مردان این شتر خیلی عجله دارد و حتی در زمان بلوغ مشکل ریزش مو وجود دارد. با گذشت سن، شتر مربوطه بیشتر و بیشتر خوابش می‌گیرد و به عنوان مثال تا سن 30 سالگی 30 درصد از مردان طاس می‌شوند و تا 50 سالگی تقریباً 50 تا 60 درصدشان طاس هستند. در زنان ریزش مو دیرتر شروع می‌شود، ولی در آن‌ها هم خیلی شایع است. محض اطلاعتان 40 درصد زنان 70 سال به بالا دچار کم‌مویی و بی‌مویی هستند. البته ریزش مو به نژاد هم ربط دارد: سیاه‌پوستان یک‌چهارم سفیدها و نژاد زرد از جمله افغانی‌ها و مغول‌ها و ژاپنی‌ها هم یک‌سوم سفیدپوستان کچل می‌شوند. در این نژادها تقریباً مردی نمی‌بینیم که زیر 40 سالگی طاس شده باشد. پس طاسی با الگوی مردانه به سه عامل بستگی دارد: میزان هورمون‌های مردان (آندروژن‌ها) در بدن که هر چه بیشتر باشند مو بیشتر می‌ریزد؛ سن که هر که عمرش بیش، ریزش مویش بیشتر؛ و استعداد ژنتیکی که هم به نژاد ربط دارد و هم به میزان کچل بودن پدر و عموها و دایی‌ها و پدربزرگ‌ها. ریزش مو علت‌های دیگری هم دارد که شرحشان را می‌توانید در جدول بخوانید.